عبارتست از ذات پاك خداوندى كه ولايت مطلقهء ذاتيه بر مال و جان انسانها و همهء موجودات عالم دارد . ب : آنهائى كه مع الواسطه و ثانيا و بالعرض بر ما ولايت يافته و واجب الاتباع مىگردند يعنى اطاعت آنها در طول اطاعت الهى و بدستور خدا است نه در عرض آن مثل اطاعت پيامبران ، امامان ، فقهاء جامع الشرائط و والدين و . . . و لذا طبق روايات : لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق پس اگر خداوند ما را از شرب خمر منع كند و يا به نماز امر كند ولى والدين يا مولاى عرفى از آن بازدارند و بگويند نماز نخوان يا شراب بخور اطاعت خدا مقدم بوده و اطاعت والدين باطل مىشود چون مقيد است به اينكه معصيت اللّه نباشد حال قيد على جهة الابتداء براى خارج ساختن اين افراد از تعريف تكليف است يعنى تكليف‌كننده فقط خدا است و پيامبر و امام مأمورند كه اين تكاليف را به بشر ابلاغ نمايند . 3 - كلمهء ( ما فيه مشتقة ) براى اينست كه تكليف هنگامى تكليف است كه داراى مشقت و سختى باشد چون از كلفت مشتق است و كلفت به معناى رنج و سختى است و اصولا تكاليف اسلام ميدان وسيع رياضات مشروعه و رسيدن به قلّه كمال و معرفت است و مگر ممكن است بدون تحمل سختيها به گنج مقصود رسيد كه : نابرده رنج گنج ميسر نمىشود . 4 - قيد به شرط الاعلام براى آنست كه بقول متقدمين تا مكلّف به مراد و مطلوب يا مبغوض خداوند آگاه نشود بدان مكلف نخواهد بود و بقول متأخرين تا علم نباشد تكليف بدرجهء تنجز نمىرسد يعنى مخالفت آن عقاب‌آور نيست اگر چه در واقع تكليفى باشد .